| liczba pojedyncza | liczba mnoga |
Bezokolicznik | | |
| stancare | |
presente | | |
(czas teraźniejszy) | | |
1 | stanco | stanchiamo |
2 | stanchi | stancate |
3 | stanca | stancano |
imperfetto | | |
(czas przeszły niedokonany) | | |
1 | stancavo | stancavamo |
2 | stancavi | stancavate |
3 | stancava | stancavano |
passato remoto | | |
(czas przeszły) | | |
1 | stancai | stancammo |
2 | stancasti | stancaste |
3 | stancò | stancarono |
futuro semplice | | |
(czas przyszły) | | |
1 | stancherò | stancheremo |
2 | stancherai | stancherete |
3 | stancherà | stancheranno |
condizionale | | |
(czas teraźniejszy trybu przypuszczającego) | | |
1 | stancherei | stancheremmo |
2 | stancheresti | stanchereste |
3 | stancherebbe | stancherebbero |
presente congiuntivo | | |
(czas teraźniejszy trybu łączącego) | | |
1 | stanchi | stanchiamo |
2 | stanchi | stanchiate |
3 | stanchi | stanchino |
imperfetto congiuntivo | | |
(czas przeszły niedokonany trybu łączącego) | | |
1 | stancassi | stancassimo |
2 | stancassi | stancaste |
3 | stancasse | stancassero |
imperativo | | |
(tryb rozkazujący) | | |
2 | stanca | stancate |
gerundio presente | | |
(imiesłów czasu teraźniejszego) | | |
| stancando | |
participio passato | | |
(imiesłów czasu przeszłego) | | |
męski | stancato | stancati |
żeński | stancata | stancate |