Infinitivo intriguer
| Singolare | Plurale |
| indicatif présent | | |
| (indicativo presente) | | |
| 1 | intrigue | intriguons |
| 2 | intrigues | intriguez |
| 3 | intrigue | intriguent |
| indicatif imparfait | | |
| (indicativo imperfetto) | | |
| 1 | intriguais | intriguions |
| 2 | intriguais | intriguiez |
| 3 | intriguait | intriguaient |
| indicatif passé simple | | |
| (indicativo passato remoto) | | |
| 1 | intriguai | intriguâmes |
| 2 | intriguas | intriguâtes |
| 3 | intrigua | intriguèrent |
| indicatif futur | | |
| (indicativo futuro) | | |
| 1 | intriguerai | intriguerons |
| 2 | intrigueras | intriguerez |
| 3 | intriguera | intrigueront |
| conditionnel présent | | |
| (condizionale presente) | | |
| 1 | intriguerais | intriguerions |
| 2 | intriguerais | intrigueriez |
| 3 | intriguerait | intrigueraient |
| subjonctif présent | | |
| (congiuntivo presente) | | |
| 1 | intrigue | intriguions |
| 2 | intrigues | intriguiez |
| 3 | intrigue | intriguent |
| subjonctif imparfaitt | | |
| (conjuntivo imperfetto)t | | |
| 1 | intriguasse | intriguassions |
| 2 | intriguasses | intriguassiez |
| 3 | intriguât | intriguassent |
| impératif | | |
| (imperativo) | | |
| 1 | --- | intriguons |
| 2 | intrigue | intriguez |
| participe présent | | |
| (participio presente) | | |
| maschile | intriguant | intriguants |
| femminile | intriguante | intriguantes |
| participe passé | | |
| (participio passato) | | |
| maschile | intrigué | intrigués |
| femminile | intriguée | intriguées |
Traduzione in italiano: incuriosire
Traduzione in inglese: intrigue