Wymowa

Bardzo skrócone zasady wymowy dla początkujących

Jeśli potrzebują Państwo języka francuskiego tylko np. dla podróży i nie mają czasu się go uczyć porządnie, podajemy bardzo skrócone zasady wymowy, by mogli Państwo przeczytać napisy itp. W pliku pomocy znajdują się również rozszerzone zasady wymowy, omawiające porządnie zagadnienie i przeznaczone dla uczących się tego języka. Zaznaczamy, że zasady podane poniżej są bardzo wielkim uproszczeniem i mają na celu wyłącznie szybką orientację w zawiłościach francuskiej pisowni. Wyrazy wymówione w oparciu o nie bardzo często mogą być wymówione błędnie (zasady pisowni są znacznie bardziej zawiłe), ale na ogół powinny być "od biedy" zrozumiałe.

Spółgłoski

Kiedy nie wymawiamy :

nie wymawiamy h (poza połaczeniem ch, sh)

na końcu wyrazu nie wymawia się na ogół spółgłosek : d, g, p, s, t, x, z : cas, nez, riz

er na końcu wyrazu wymawiamy jako é (ścieśnione e), wyjątki : cher, fier

podwójne spółgłoski wymawiamy na ogół jak pojedyncze : attacher, sabbat

Inne zasady:

c przed e, i, y wymawiamy s ; w pozostałych sytuacjach jako k

ch wymawiamy na ogół sz, w niektórych wyrazach obcego pochodzenia k

g przed e, i, y wymawiamy ż, w pozostałych sytuacjach jako g

gn wymawiamy ń

il po samogłosce wymawiamy j : bail; po spółgłosce jako i ( il w avril, mil, vil, fil)

ill po samogłosce wymawiamy j : grenouille; po spółgłosce jako ij

m, n przed spółgłoską i na końcu wyrazu oznaczają nosowość samogłoski

qu wymawiamy k : quatre

s między samogłoskami wymawiamy z : pelouse , ss : zawsze jako s

x jako gz lub ks, s w soixante, z w douxième, dixième, sixième

Samogłoski

Kiedy nie wymawiamy:

nie wymawiamy końcowego e, na ogół także e w środku wyrazu ; e wymawiamy przed x i przed dwiema spółgłoskami oraz na końcu przed spółgłoską : exister, clochet, fesse (drugie e nie wymawiane).

Połączenia samogłosek :

ai, ei jako e

au jako o

eu, oeu jako niemieckie ö

oi jako ła

ou jako u

u jako niemieckie ü

Samogłoski nosowe:

jeśli n, m stoją na końcu wyrazu lub przed spółgłoską, nie wymawia się ich, natomiast samogłoska staje się nosowa:

an, am ,en, em czytamy jako nosowe a

ien, yen jako ję

im, in, aim, ain jako ę

on, om jako ą (nosowe o)

un, um w przybliżeniu jak ę (właściwie nosowe ö)

oin jako łę.

Ponadto ail , eil, aill, eill często wymawiamy jako aj, ej.