Czasownik
Czasy trybu indicatif: tworzenie czasów złożonych
Szereg francuskich czasów złożonych tworzymy za pomocą czasowników être i avoir. Są to czasy:
passé composé
plus-que-parfait
passé antérieur
futur antérieur
passé surcomposé
conditionnel passé
subjonctif passé
subjonctif plus-que-parfait
oraz formy:
impératif composé
participe présent composé.
Czasownika être używamy:
- dla czasowników zwrotnych: se laver – je me suis lavé
- dla czasowników: aller, arriver, éclore, décéder, devenir, mourir, naître, rester, tomber, venir, a także wielu ich form złożonych: parvenir, revenir, survenir: je suis allé, je suis devenu
- dla czasowników: descendre, entrer, monter, partir, rentrer, sortir i niektórych ich złożeń w znaczeniu nieprzechodnim (czyli gdy nie łączą się z dopełnieniem bez przyimka): je suis rentré (wróciłem), ale: j'ai rentré le livre (zwróciłem kogo/co: książkę)
- niekiedy dla czasowników: apparaître, paraître, disparaître, convenir itp.
W pozostałych sytuacjach używamy czasownika avoir.
Reguły zgody:
Jeżeli czasy złożone tworzymy za pomocą être, participe passé odmienia się przez liczby i rodzaje:
je suis venu (przyszedłem), je suis venue (przyszłam)
nous sommes venus (przyszliśmy), nous sommes venues (przyszłyśmy).
Jeżeli używamy czasownika avoir, participe passé w ogromnej większości wypadków pozostaje nieodmienny (istnieją jednak wyjatki od tej reguły):
j'ai mangé (zjadłem, zjadłam)
nous avons mangé (zjedliśmy, zjadłyśmy).