| << Poprzednia | Treść | Następna >> |
Zasadniczo w języku francuskim przeczenie jest podwójne:
Je ne parle pas. Ja nie mówię.
Słowo ne stoi przed czasownikiem, pas – po czasowniku.
Słowa pas nie stawiamy, jeżeli w zdaniu jest słowo przeczące:
| personne | nikt |
| rien | nic |
| jamais | nigdy |
| aucun | żaden |
| nul | żaden |
| aucunement | nijak |
| nullement | nijak |
| nulle part | nigdize |
Je n'ai jamais été à Paris. Nigdy nie byłem w Paryżu.
Je ne vois personne. Nie widzę nikogo.
Ponadto istnieje kilka innych konstrukcji z ne bez użycia pas:
ne ... que – tylko
ne ... guère – prawie nie
ne ... point – wcale nie
ne ... plus – już nie
ne ... goutte – wcale nie.
Il n'achéte que les fleurs. On kupuje tylko kwiaty.
Je ne l'aime point. Wcale jej nie kocham.