 |
|
|
|
|
|
|
|
| << Poprzednia | Treść | Następna >> |
Zawzyczaj, choć nie zawsze, odpowiada polskiemu czasowi przeszłemu niedokonanemu. Jest to czas opisu, wyrażania czynności niedokonanych i takich, które trwały w przeszłości przez bliżej nie określony czas.
Tworzenie: podstawą jest 1 os. l.mn. czasu indicatif présent. Odejmujemy końcówkę -ons i dodajemy odpowiednie końcówki czasu imparfait. Jedynym wyjątkiem jest czasownik être (być).
Przykłady:
| singulier | pluriel | |
| 1 | parlais | parlions |
| 2 | parlais | parliez |
| 3 | parlait | parlaient |
| singulier | pluriel | |
| 1 | finissais | finissions |
| 2 | finissais | finissiez |
| 3 | finissait | finissaient |
| singulier | pluriel | |
| 1 | devais | devions |
| 2 | devais | deviez |
| 3 | devait | devaient |
Wyjątek: czasownik être:
| singulier | pluriel | |
| 1 | étais | étions |
| 2 | étais | étiez |
| 3 | était | étaient |
W 1 i 2 osobie liczby mnogiej czasowniki I koniugacji na -cer, -ger mają niewielką nieregularność:
placer – plaçons – plaçais – ale: placions, placiez
nager – nageons – nageais – ale: nagions, nagiez.