Инфинитив(начальная форма) |
Infinitiv (Nennform) |
|
|
Изъявительное наклонение |
Indikativ |
Настоящее время |
Präsens |
| Einzahl | Mehrzahl |
| 1 | я - | мы - |
| 2 | ты - | вы - |
| 3 | он/она/оно - | они - |
|
|
Прошедшее время |
Präteritum |
| Einzahl | Mehrzahl |
| maskulin (männlich) | он убедил | они убедили |
| feminin (weiblich) | она убедила | они убедили |
| sachlich | оно убедило | они убедили |
|
|
Будущее время |
Futur |
| Einzahl | Mehrzahl |
| 1 | я убежу | мы убедим |
| 2 | ты убедишь | вы убедите |
| 3 | он/она/оно убедит | они убедят |
|
|
Сослагательное наклонение |
Konditional |
Настоящее время |
Präsens |
| Einzahl | Mehrzahl |
| maskulin (männlich) | он убедил бы | они убедили бы,убедили б |
| feminin (weiblich) | она убедила бы,убедила б | они убедили бы,убедили б |
| sachlich | оно убедило бы,убедило б | они убедили бы,убедили б |
|
|
Повелительное наклонение |
Imperativ |
| Einzahl | Mehrzahl |
| 2 | ты убеди,убеди | вы убедите,убедите |
|
|